Chłopak jest w drugiej klasie liceum. Na wakacjach chciał spróbować skręta, ale miał pecha. Policja ich skontrolowała, od razu się przyznał że ma w kieszeni narkotyk. Zatrzymali go. Spisali protokół a na drugi dzień wypuścili. Po miesiącu rozpoczął się rok szkolny. Nie wiedział jak się potoczą jego dalsze losy. Oczywiście bał się o szkołę, że jak wyjdzie ta sprawa to dyra się wścieknie. I otóż postanowił sam się ukarać, przyznać. Bo jest młody i jeszcze nie wie że ludziom nie można ufać (niestety). Poszedł do pani pedagog. Oj pocieszyła go , obiecała oczywiście że nic poza te drzwi nie wyjdzie. Prawo do prywatności należy się również dzieciom (on na 17 lat). I poradziła aby rodzice koniecznie poszli do pani dyrektor, porozmawiać, bo inaczej jak przyjdzie pismo z policji, prokuratury czy też z sądu ona go od razu wyrzuci. No i poszli ci rodzice do gabinetu p.dyrektor. I okazuje się że ona już o wszystkim wie, że wcale ta prywatność nie została zachowana. Pedagog poszła przypicować się swojej szefowej. Bo zamiast być rzecznikiem prasowym dziecka to jest na usługach dyry. I jedyne co poradziła szefowa rodzicom to …. Pomoc w znalezieniu nowej szkoły dla ich dziecka. Bo przecież za gram marihuany ona jest w stanie wystawić dziecku wilczy bilet. Co mnie zastanawia nikt nie rozważał jakie to dziecko, jakie ma oceny, ze nie wagaruje, że w dwóch konkursach szkolnych miał najlepsze wyniki. Tylko jest problem to się go pozbądźmy. Powiem tak , nie sądziłam że w dzisiejszych czasach są jeszcze takie szkoły gdzie uprawia się własną politykę całkowicie oderwaną od ucznia. Gdzie dziecko idzie do pedagog zwierzyć się ze swoich porażek a ona ma go w dupie. I idzie z tym jak z donosem do głównego pedagoga i w oderwaniu od praw dziecka decydują same. Cdn.