Pokochać siebie, wybaczyć sobie złe uczynki. Innym potrafię wybaczać i to najpodlejsze rzeczy. A sobie… Nie. I w głowie mi się kołacze dlaczego tak się zachowałam. Biorę często na siebie winę i zaczynam się nie lubić. A spirala się nakręca, bo jak ktoś mnie może lubić skoro ja sama siebie ranie. Wyobrażam sobie małą dziewczynkę, poobijaną, smutną, zranioną, zapłakaną, zmarzniętą. Na pewno wzięłabym ją w ramiona, otuliła, by czuła się bezpiecznie. I tą małą dziewczynka jestem ja, jest moje życie , zranione , smutne i poobijane. To dlaczego nie potrafię siebie utulić , sprawić bym czuła się bezpiecznie z samą sobą. Bo nikt mnie tak nie pokocha jak ja siebie powinnam. Będę dla siebie od dzisiaj dobra, miła, troskliwa i wybaczająca.